էդ քննարկելով ի դեպ նենց կայֆ ա սովորելը իմ մոտ ամենալավը տենց ա ստացվում,բայց նայած ում հետ,կան մարդիկ,ում հետ պարապել բացարձակ անհնարա,կա մարդ,ում հետ լրիվ ֆորմալ կերպով պարապում ես ու կա մարդ,որ ոչ ֆորմալ ես պարապում,բայց հանալի հիշում ես սաղ,որովհետև կենսական փորձի վրա եք պրոյեկտում գաղափարներն ու դասերը առարկայի,ու քննությանը նստած հիշում ես էդ առօրյա քննարկումը,որից հետո նոր-իրական դասը :ճ օյ ոնցոր շատ խոսացի
127 ժամ ֆիլմը նայեցի, հիանալի էր..ու ամենահետաքրքիրն էն էր,որ սենց ֆիլմի սկզբից ասում`ու մենյա դվատցած պյատոյե ապրելյա,ասում եմ այ բռատ մեռ մոտ էլու տենց վերջից մի երկու դաժան բան,բայց ստացված էր)